Hayatta, Allah'ın yaratmasındaki hükmünü temsil ettiği için, yerinden ayrılmayan, -ne olursa olsun- kimsenin hevesiyle yumuşamayan ve kırılmayan kurallar ve normlar vardır. Ve bundan, gerçek - bir süre sonra bile - zafer kazanır ve gerçek, aldatıcılar onu gömmek ve gizlemek için ne kadar aldatıcı olursa olsun, halkın karşısına çıkmayı reddeder. Herkes gerçeği biliyor olabilir, ancak insanların haklarını yalanlarla yağmalayan yanıltıcı yalancılara karşı güvenliği tercih ederler. Sessizlik, acı, sahtekarlık, kırıntı ve kalıntı yutmayla dolu yemek masasına oturabiliyorlarsa, kendileri de kabul ediyorsa, güvenliği tercih etmek insanların hakkıdır. Gerçeğin inkar edilmediğini, karşı çıkanın içeriksiz ve boş olduğunu her nefs bilir, her şeye rağmen kendini rahat ve güvende hisseder.
Güvenlik duygusu, ilgi ve çalışma oluşumuna gerçek katkıdan kaynaklanır. Ve güvence her şeyi iyi çevreler. Batıl edenlere gelince, onlar yalan ve yalandan başka bir şey yapmazlar, yüzleri gülse ve elleri sebat ve güven gösterseler de ancak endişe ve korku içinde otururlar. Ve yüzler birleştiğinde, herkes gerçeği bilir ve şerefli inşaatçılar açık, şerefli, mutlu yollarına giderken, hükümsüzler mutlu, kendinden emin ve önemliymiş gibi davranarak kostümlerin ve teatral hareketlerin arkasına saklanarak ve salona giderler. Düşüncelerinin uzun sürmeyeceğinden endişe ve şüphe duyduklarında, sahip oldukları yola sahip olmazlar.
Hak, sahibinin adresidir ve başkası olmaksızın ona kılavuzdur. Yalan, sahibinin ünvanıdır, bu onun için delildir, başkaları için değil. Bu nedenle müteahhitler her gün, haklarını gasp edenlerden, fırsatlarını boşa harcayanlardan, sahip olmadıklarından ve harcamaya hakkı olmayan şeylerden harcayanlardan habersiz olarak işlerine gidiyorlar, çünkü acımaktan başka bir şey hak etmiyor. Bir gün gerçek, yalanla lekelenen tahrif edenlerin isimlerini silecek ve hafızaları, sahtekarlık ve aldatma prangalarına, kendilerine yükledikleri sorumluluğun yıkılmasına ve korunmalarına daha layık olana bağlı kalacaktır. Hükümsüz kılanlar, kendileri ve aileleri için kalp kırıklığı ve pişmanlıktan başka bir şey değildir. Bu nedenle sıddıklar gözleri dolu, göz kapakları dolu olarak uyurlar ve müjde ile uyanırlar - ellerinin yaptığı - ve bu yüzden her sabah gülümserler.
